มองว่าสมองมนุตย์และคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งเดียวกัน เพราะมนุตย์พัฒนาคอมพิวเตอร์มาคิดแทนเรา ดังนั้น ระบบปฏิบัติการของสมอง คือ ระบบปฏิบัติการเดิม V.1 ที่สอนให้ทุกคนรู้จักการใช้ชีวิตอย่างเท่าเทียมสันติมีศีลธรรม เป้าหมายของ OS tre-ant คือ เพิ่มประสิทธิภาพการใช้ศีลธรรมต่อผู้อื่น จากเดิมเฉพาะมนุษย์ ผู้มีจิตใจสูง และ มนุตย์ผู้มีใจประเสริฐอีกเผ่าหนึ่งนั่นก็คือ พืชนั่นเองการที่เราไม่สามารถสื่อสารกับพืชได้นั้น และไม่พยายามเข้าใจสิ่งที่พืชกำลังจะบอก อาจจะทำให้เกิดความขัดแย้งรุนแรงของเผ่าทั้งสองนี้ได้ ต้นไม้กำลังบอกเราให้สัมพัสถึงความกลัว ความกลัวเดียวกันกับที่พืชได้รับและกลัวที่จะไม่ได้ส่งความรู้ให้กับ คน มนุษย์ (ผู้ที่มีจิตใจสูงส่งกับพวกเดียวกันเอง) ให้กลายเป็น มนุตย์ ผู้มีจิตใจสูงส่งต่อมิตรสหายทั้งหลายที่ร่วมอาศัยอยู่ด้วยกันในป่าสีฟ้า ที่ลอยอยู่ในฟองอากาศอันกว้างใหญ่ของเกษียณสมุทร มนุษย์ที่มีดวงแก้วแห่งวิทยาศาสตร์ที่มองเห็นได้ถึงอนูแห่งทุกสรรพสิ่ง แต่มิอาจะเข้าใจองค์ประกอบรวมของ ความดี ความชั่ว และมิตรภาพ สามสิ่งนี้ ล้วนเป็นส่วนประกอบของอะตอม การแยกอะไรดี ชั่วนั้นจึงเป็นการยากที่จะแยกกันได้ จากทุกสิ่ง ไม่ว่า คน สัตว์ พืช จุลินทรีย์ เชื้อไวรัส
สงครามที่เราไม่สามารถเอาชนะได้ง่าย ๆ เพราะเรามีน้ำยาฆ่าเชื้อไม่พอที่จะพ่นทีเดียวทั้งโลก นอกจากหลบออกจากโลกและใช้ อำนาจแห่งแสง แห่งความรุนแรง หรือนิวเคลีย อาวุธแห่งปัญญาที่เราเอาไว้ใช้ในการสร้างสรรพลังงานและทำลายโลกไปพร้อมกัน ทุกสงครามย่อมมีการศูญเสียถ้าทุกคนเป็นท่านพิเภคย่อมมองเห็นจากซิมมูเลเตอร์รามเกรียน
ถ้าเราสามารถรู้อนาคตแล้วเราจะรู้ว่า การหยุดสงครามนั้น คือวิธีที่ดีกว่าการทนสู้ศึกที่เราไม่รู้ว่าจะต้องศูนย์เสียอีกนานแค่ไหน การเป็นหนูในเมืองนั้น ต้องคอยหลบด้วยความกลัวทุกครั้งจากภัยร้ายที่มองไม่เห็น ที่จะสร้างพิษแห่งความคลางแคลง พิษร้ายที่จะทำให้ลูกฆ่าพ่อ(ปิตุฆาติซึ่งเป็นดั่งนรกในใจของทุกคน) เพื่อนทำร้ายเพื่อน พิษที่เรามิอาจเห็นว่าเราได้นำไประบาดให้กับคนที่มีห่วงแห่งครอบครัว ห่วงแห่งมิตร พิษร้ายที่คอยทำลายต้นไม้วิเศษ ต้นไม้แห่งมิตรภาพต้นไม้ที่ค้นพบโดยบังเอิญของกลุ่มเพื่อนรัก ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุกข์ กันมาใช้น้ำใจแห่งการให้ในการปลูก และใช้เวลาเป็นปุ๋ย ให้เติบโตแผ่กิ่งก้านแห่งมิตรออกไปไพสาร ต้นไม้แห่งมิตร นี้ออกดอกเป็นความสามัคคี ออกผลเป็นความรู้ ที่สามารถนำผลของความรู้มาแปรรูปเป็นอาวุธ หรือเกราะแก้วที่มองไม่เห็นปกป้องโรคภัย ภัยจากพิษร้ายแห่งความเคลือบแคลงในมิตร ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มจากก้าวแรก ผมของเชิญชวนทุกท่านมาเริ่ม ตื่นตัวก้าวเดินไปในทิศทางเดียวกัน นำแสงแห่งความรู้พุ่งไปในทิษทางเดียวกัน เปลี่ยนโคมไฟอันไร้ทิศทาง เป็นไฟฉาย ที่ส่องแสงสว่างไปยังประตูแห่งสันติ ประตูแห่งมิตรระหว่างมนุตย์และมนุษย์ สองเผ่าที่ใช้คนละภาษาคนละ แนวคิด หยุดสงครามแห่งความกลัวของทั้งสองเผ่านี้ร่วมกัน
ปลูกต้นไม้วันละต้น แบ่งปันพืชที่เราเลือกจะปกป้องที่เป็นมิตรที่คอยปกป้องเราเช่นกัน สร้างป่าแห่งความรู้ของตนเอง แบ่งปันความรู้เป็นน้ำใจหล่อเลี้ยงต้นแห่งมิตรภาพ แล้วมานั่งรับความสุขของกลิ่นหอมของความสามัคคี มานั่งเสพผลของปัญญาแบ่งปันวิธีแปรรูปแบ่งปันผลไม้แห่งความรู้ในทางแห่งสันติ เพื่อปลายทางคือความสุขดั่งก่อน ที่เราเคยได้รับจากสวรรค์ เราชาวสวรรค์ทุกคน โลกจะกลับมาเป็นสวรรค์ดังเดิม
การเพิ่มความโกรธ การเพิ่มความเกลียดนั้น ไม่ได้ต่างกับการเติมเชื้อไฟแห่งความกลัว มาร่วมกันปลูกพืช ดูแลดั่งมิตร แล้ว อากาศบริสุทธ น้ำบริสุทธ ป่าบริสุทธ ความสุขบริสุทธ อันแท้จริงจะกลับมาใคร ๆ ก็รู้ได้จากซิมมูเลเตอร์ จากสมองของตนเอง เปิดใจเมตตาใช้ศีลธรรมกับเพื่อน ๆ ร่วมโลกหยุดทุกสงครามแห่งความกลัวในตอนนี้ และอนาคต
ขอบพระคุณทุกท่านที่เมตตาสละเวลา