ถ้ามองว่าน้ำในท้องทะเลเพียงหยดเดียวถ้าส่องด้วยกล้องจุลทัศน์จะเห็นว่ามีชีวิตขนาดเล็กอาศัยอยู่นับพันหรือหมื่นขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของกล้อง และความอุดมสมบูรณ์ของน้ำทะเล อ้างอิงจาก สารคดี Life in dew drop ชีวิตมิอาจจะถูกตีกรอบอยู่เฉพาะในน้ำหนึ่งหยด หรือในทะเล แต่ในชั้นบรรยากาศที่ว่างเปล่าแต่เราสามารถสัมพัสได้ถึงแรงลมและฝุ่นละออง รูปแบบชีวิตที่เรามองข้ามเชื้อจุลชีพขนาดเล็ก ที่อาศัยอยู่ในท้องทะเลแห่งอากาศธาตุ ดังคำว่าปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่ผู้อยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารก็ไม่อาจจะหนีการ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ได้ พ้น เมื่อถึงเวลาเราก็จะต้องถูกย่อย สลายไปตาม วัถจักร แล้วก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ จักเป็นจริงตามนี้
การเสื่อมสลายของร่างกาย อาจจะมีหลายสาเหตุ แต่สาเหตุของโรคร้ายที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติที่รับมือยากคงจะเป็นโรค มะเร็งเพราะเกิดจากการที่เซลในร่างกายเราแปรสภาพแพร่กระจายใช้ทรัพยากรและปล่อยของเสียจนเสียสมดุลและ เป็นพิษกับระบบการทำงานของร่างกายเราเอง ถ้ามองว่ามนุตย์ เป็นเซลมะเร็งของโลกใบนี้ ที่กำลังลุกลามแพร่กระจายปล่อยของเสียทำลายสมดุลไปทั่วโดยหวังเพียงแค่เอาชีวิตรอด เราก็ไม่ต่างจากมะเร็งของโลกใบนี้ ที่ทำให้โลกร้อนและปนเปื้อนสารพิษมากเกินสมดุล แต่ในทางกลับกันถ้าพืชมากเกินไป ปริมาณ Co2 น้อยเกินไป ก็จะทำให้เกิดการเสียสมดุลอีกแบบคือโลกยุคน้ำแข็ง เพราะไม่มี Co2 จะทำให้โลกไม่สามารถกักเก็บความร้อนที่ได้รับจากดวงอาทิตย์ไว้ได้มากพอ โลกยุคน้ำแข็งเกิดขึ้น แต่โลกผ่านยุคน้ำแข็งมาหลายรอบแล้วแต่ไม่ได้ทำลายชีวิตทั้งหมด แต่ภาวะโลกร้อนก็อาจจะเคยเกิดขึ้นตามธรรมชาติจากการระเบิดของภูเขาไฟครั้งใหญ่ แต่ไม่อาจจะเทียบเท่าได้กับปริมาณ Co2 ที่ถูกอารยธรรมของมนุตย์ ปลดปล่อยออกมาจากการใช้เชื้อเพลิง จากขยะของเสีย และเมื่อกับการทำลายป่าไม้จากสงครามไม่ว่าจะเป็นสงครามทางการทหารหรือสงครามทางการเงิน ทั้งหมดยิ่งทำให้ความสามารถในการดูดซับ Co2 ลดลงเป็นอย่างมาก เมื่อเกิดการเสียสมดุล ของพืชสิ่งมีชีวิตที่มีโครโมโซมเหมือนกับเรา และอาจจะมีโครโมโซมที่สมบูรณ์แบบกว่าเราเพราะความสามารถการสังเคราะห์พลังงานจากแสงได้ แต่ทั้งหมดนี้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงฉับพลันของสภาภูมิอากาศซึ่งอาจจะเปลี่ยนได้เป็นเรื่องปกติ แต่การเปลี่ยนแปลงแบบมาก ๆ อย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่กี่ร้อยปีอาจจะทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่าการศูนย์พันธุ์ สิ่งที่กำลังจะพูดถึงไม่ใช่สัตว์ใหญ่ ๆ ที่เรามองเห็นด้วยตาเพียงอย่างเดียว แต่เป็นสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่ในน้ำและอากาศ ใช่ครับจุลชีพทั้งหมดในโลกถูกบีบให้อยู่ในสภาวะที่เรียกได้ว่าได้รับผลกระทบเลวร้ายจากสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงและสารพิษจากสารพัด ยาฆ่าเชื้อ น้ำยาทำความสะอาด ยาฆ่าแมลง ที่ลอยฟุ้งไปทั่ว เพื่อนร่วมโลกเหล่านนี้เป็นผู้ที่ไม่เคยคิดร้ายและอาจจะเป็นมิตรที่บริสุทธิใจที่คอยปกป้องช่วยเพิ่มประสิทธิภาพระบบภูมิคุ้มกันทางเดินหายใจเราและอาจจะอาศัยร่างกายเราเป็นที่ทำมาหากินและดูแลที่อยู่อาศัยทำมาหากินเขาอย่างเต็มกำลัง เพื่อนที่เรามองข้ามและไม่อาจจะสัมพัสถึงการมีอยู่ของเขาได้ เปรียบดังถ้าพืชมีเทวดาอารักษ์ของพืช จุลชีพบางชนิดก็อาจจะอาศัยร่างกายเราเป็นเทวดาอารักษ์ให้กับผู้พิทักษ์พืชเช่นลิงอย่างเราอาจจะมีอยู่จริง แล็กโตปาซิลลัสเราค้นพบแล้วในระบบทางเดินอาหาร แต่ระบบทางเดินอากาศซึ่งสำคัญไม่เป็นรองระบบทางเดินอาหารละ เราจะเปิดใจยอมรับมิตรที่บริสุทธิใจเหล่านี้ได้เมื่อไหร่ ขอยกตัวอย่างเมรัย หรือแอลกฮอล์ หรือวิสกี้ หรือเหล้า ที่เวลาเราดื่มเข้าไปสามารถตรวจจับได้ทางลมหายใจ ทุกอย่างนั้นเชื่อมต่อกัน ระบบภายในร่างกายเราเป็นหนึ่งเดียวกัน ถ้าไวรัสโควิทไข้หวัดใหญ่อื่น ๆ คือผู้บุกรุกระบบทางเดินหายใจ ย่อมมีเชื้อบางชนิดที่ชอบกินโควิทอาศัยอยู่ในร่างกายเราเช่นกัน ไม่ต่างกับเทวดาอารักษ์ของคนดีมีศีลธรรม บางทีเราอาจจะมองว่าเป็นระบบภูมิคุ้มกันของเรา แต่ถ้ามีปรสิตบางชนิดที่สามารถอาศัยอยู่ในปอดเราได้แต่ขนาดนั้นเล็กเกินกว่าที่เราจะสนใจละ สิ่งเหล่านี้จะเป็นไปไม่ได้เชียวหรือ พอละเดี๋ยวไว้ต่อที่บทความอื่น มะเร็งอาจจะเหมือนมะม่วง เมื่อเราอยู่อย่างทุกข์นาน ๆ ก็เป็นมะเร็งและกลายเป็นอาหารให้กับพืช เหมือนกับมะม่วงเมื่อมีความสุขมากพอแล้วก็หวานกลายมาเป็นอาหารให้กับลิง
มะเร็งอาจจะเกิดจากการอักเสบต่อเนื่องยาวนานทำให้เซลตรงที่เกิดการอักเสบกลายพันธ์การเป็นเนื้อร้าย ก็อาจจะมีส่วน อาจจะเกิดจากน้ำตาลหรือไขมัน แต่ถ้าเกิดจากเชื้อไวรัส หรือปรสิตก็อาจจะเป็นได้ ในโลกใบนี้มีสิ่งมีชีวิตที่เราค้นพบนับล้านสายพันธุ์ นั่นเฉพาะที่เราให้ความสนใจและมองเห็น และ สิ่งที่เรายากจะตรวจพบด้วยเทคโนโลยี่วันนี้เช่นในอากาศละ ย้อนไป 2500 ปีจุลชีพเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องไม่สามารถพิสูจน์ได้จะต้องเป็นนักคิดเท่านั้นถึงจะมองเห็น แต่ ณ วันนี้เป็นเรื่องพื้นฐานที่ใครก็รู้ แต่ถ้าที่รู้นั้นยังไม่ทั้งหมดละ อาจจะมีมากกว่านั้นจะยอมรับได้เหมือนกับโลกที่กลมไม่แบนอย่างที่หลายคนคิดหรือไม่ จุลชีพในอากาศยังอาจจะเป็นเรื่องที่ยากจะพิสูจน์อาจจะเป็นกำแพงของวิทยาศาสตร์ยุคนี้ที่อาจจะพังทลายลงได้ในอนาคต เช่นเดียวกันกับการเกิดของจักรวาล หรือ องค์ประกอบของอะตอม ที่อาจจะมีผู้วิจัยพิสูจน์และตอบปัญหาได้ในอนาคต แต่อานาคตนั้นจะมีอยู่จริงหรือไม่นั้น อยู่ที่เราเลือก ปืนเลเซอร์ คอมพิวเตอร์มือถือ พลังงานฟิวชั่น ล้วนคืออดีตของเรื่องเป็นไปไม่เมื่อร้อยปีที่แล้ว แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเป็นไปได้ บนพื้นฐานของจินตนาการ บางที มนุตย์อาจจะรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว เพียงแค่หลงลืมไปเท่านั้นเองเหมือนกับว่าพืชและป่าคือเพื่อนและบ้านของเรามาแสนนานตั่งแต่สมัยเราเป็นลิง
ท้ายของบทนี้ของเสนอบทเพลงพระราชนิพน ยามเย็น ที่ทางชมรมวิจัยฝุ่น ตีความเป็นบทเพลงที่แสดงความรักและความเหงาของป่าและพืชที่มีให้กับมนุตย์ กราบขอทุกท่านรับชมด้วยความเมตตา ในเจตนาบริสุทธิ์ใจของทางชมรมด้วยครับ
ท้ายนี้ขอให้ผู้ป่วยทุกท่านผ่านผ้นห้วงทุกข์ไปได้ด้วยความสุขที่ได้รับจากธรรมชาติและใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างคุ้มค่าทุกนาที (ดูทีวีสีช่องสาม 555)
นักปราชขี้กะโปก
ชมรมวิจัยฝุ่นเพื่อนแท้
Tre-ant.com 