UniversalTechResearch

allmark.Reborn(do(techShare(plantHerb(hobbyTime(co2–))));

เพลงรักเอ๋ยเพลงรักลิงมักงง บางคนปลงในรักก็มรรคผล
นิพพาลโกรธโทษมั่วไม่ดูคน กุไม่สนกุไม่ผิดอย่ามาพาล

เพราะความรักไม่มีกติกา ไม่มีค่ามีราคามาคอยหาร
ไม่มีความเมตตาให้รำคาญ เพราะมีทานความรู้ก็เพียงพอ

เกิดเป็นหมอสมุนไพรตาไม่บอด เห็นตลอดพืชมาเกิดคอยร้องหา
มิตรปกป้องดูแลแบ่งเวลา พืชเกิดมามีหน้าที่เพื่อส่วนรวม

พืชเฝ้าสร้างลมหายใจไว้ให้มิตร ลิขิตชีวิตเป็นเสาหลักคอยสั่งสอน
สรรพุคณเพื่อขจัดภัยพาลรอน ยากจะถอนเผ้ารับแสงทำสิ่งดี

ขอเวลาพวกมึงเหอะกุจะบอก ความรักหลอกรักลวงไม่คงที่
กุก็รักโลกของกุพอกันที ยากจะที่อธิบายให้ควายฟัง

หาตำราความรักเอาไว้อ่าน เพื่อจะต้านอาการพาลโลกได้
หาความรู้สรรพคุณพืชข้างกาย และขยายเป็นอนันต์ด้วยเวลา

ส่งต่อความรู้สรรพคุณให้คนรัก เพื่อพิทักษ์ปันยาพาสุขสัน
ไม่มีโรคง่ายดายแค่แบ่งกัน บนสวรรค์ที่เกิดมารู้จักพอ

กุหลายใจใครก็ว่ากุก็คิด นี่กุผิดคิดสงสัยทำไมหนา
ปล่อยแม่งป่วยโง่ไม่หายวายชีวา เสือกไปด่าไปสอนให้มันพาล

กุไม่รู้หรอกว่าพวกหน้าโง่ ชอบพาโลตีราคาความรักได้
กุไม่มีค่ามีราคาไม่เข้าใจ แค่ต้นไม้มันยังตีเป็นเศษเงิน

ไม่อยากหายโรคโง่หรือไงวะ พวกขยะพ่อแม่ไม่สั่งสอน
ร้องเพลงรักแต่งเป็นทำนองกลอน รู้รักก่อนค่อยเสร่อพวกนิพาล

มีลูกมาเมียก็คงรักแต่ลูก พืชมีลูกเสือกให้ลิงแดกได้หนา
พืชกับคนมันไม่เหมือนคือปันยา กุแค่อยากแบ่งเวลาให้เข้าใจ

ความรักจริงใครจะรู้คือความคิด วิปริตรักที่ควยกุสงสัย
พวกมึงโง่หรือบ้าระยำใจ เสือกอะไรเรื่องความรักกุชักงง

ความสุขแค่อยากอยู่บนโลกรัก ยอมพิทักษ์ปกป้องไม่หวั่นไหว
ใครจะโง่ชั่งหัวมันพวกบรรลัย ไม่สงสัยว่าทำไมอยากนิพาล

โง่เสร่อชอบเขียนกฏให้อดสู ไม่มองดูความเป็นจริงทุกแห่งหน
มีชีวิตเกิดมาได้เป็นคน ต้องอนทนสร้างสวรรค์ที่พอดี

พอดีกุไม่ใช่บังหาเมียสี่ พอดีกุไม่มีศาสนา
พอดีกุไม่ใช่คนมีราคา กุแค่หาคนที่รู้จักพอ

ห่วงกันจังมรดกตกกี่ทอด เกลียดตลอดคนมาแย่งสมบัติหา
พวกนิพาลเสือกไปเอากะหรี่มา ฆ่ากันตายมรดกตกที่ใคร

มีวิชาโรกิยะเรื่องทางโรค จะกี่โลกกี่ชาติคอยเผ้าหา
มรดกของติดโลกให้งามตา มีวิชายาหม้อรักษาตัว

สิบโทสยองกิลกาเมช
trans-am